Wiersze jesienne

Jesienny żart
Klon krwawy i żółta lipa
liście, listeczki sypią.
Zrzuca je ptak lecący,
strąca osa niechcący.
Wiatrowi na płacz się zbiera,
że liście się poniewiera;
chodzi dołem i górą
i zbiera je oburącz,
i płacze nad nimi deszczem,
po gałęziach je mokrych wiesza.
Nic z tego ... Oczywiście.
Potem mówią, że wiatr zrywa liście.
Kazimiera Iłłakowiczówna

Liście klonowe ,łagodne jak ręce ,
      głaszczą mnie po włosach -nic więcej ,
      dotykają sukni ,ramion, szyi z lekka ,z lekka
      jak mrugająca powieka --
      mruga i nie wie o tym ...
      Pachną  jesienią i słońcem ,i złotem ,
      pachną i głaszczą ...nic więcej.
Kazimiera Iłłakowiczówna

Niech się wszystko odnowi, odmieni....
O jesieni, jesieni, jesieni .....
Niech się nocą do głębi przeźrocza
nowe gwiazdy urodzą czy stoczą,
niech się spełni, co się nie odstanie,
choćby krzywda, choćby ból bez miary,
niesłychane dla serca ofiary,
gniew czy miłość, życie czy skonanie,
niech się tylko coś prędko odmieni.
O jesieni!...  jesieni! ... jesieni!

Ja chcę burzy, żeby we mnie z siłą
znowu serce gorzało i biło,
żeby życie uniosło mnie całą
i jak trzcinę w objęciu łamało!
Nie trzymajcie, nie wchodźcie mi w drogę
już się tyle  rozprysło wędzideł ...
Ja chcę szczęścia i bólu, i skrzydeł
i tak dłużej nie mogę, nie mogę!
Niech się wszystko odnowi, odmieni! ...
O jesieni! ... jesieni! ... jesieni.
Kazimiera Iłłakowiczówna

Jesienią, jesienią
Sady się rumienią;
Czerwone jabłuszka
Pomiędzy zielenią.

Czerwone jabłuszka,
Złociste gruszeczki
Świecą się jak gwiazdy
Pomiędzy listeczki.

— Pójdę ja się, pójdę
Pokłonić jabłoni,
Może mi jabłuszko
W czapeczkę uroni!

— Pójdę ja do gruszy,
Nastawię fartuszka,
Może w niego spadnie
Jaka śliczna gruszka!

Jesienią, jesienią
Sady się rumienią;
Czerwone jabłuszka
Pomiędzy zielenią.
Maria Konopnicka

Tkał pajączek nitkę srebrną,
Było babie lato.
Jesień piękna jak królewna
Malowała kwiaty.

Ubierała drzewom liście
Przepyszną purpurą,
Było cicho i złociście,
Chmurka mknęła górą.

Świat się mienił kolorami,
W rozgwieżdżone noce
W sadach miękkie jak aksamit
Spadały owoce.

Jarzębiny czerwieniały,
Wiatr leszczyny zginał,
A pajączek zwinny, mały
Siatkę swą rozpinał.

A gdy utkał nitkę długą,
Z klonu pożółkłego
Wspiął się księżycową smugą
Do nieba samego.
Jadwiga Ruth Charlewska

Szumiał las, śpiewał las,
gubił złote liście,
świeciło się jasne słonko
chłodno a złociście...

Rano mgła w pole szła,
wiatr ją rwał i strzępił...
Opadały ciężkie grona
kalin i jarzębin...

Każdy zmierzch moczył deszcz,
płakał, drżał na szybkach...
I tak ładnie mówił tatuś:
Jesień gra na skrzypkach...
Józef Czechowicz

Jesienią coraz ciemniej w lesie,
spadają liście z drzew.
Jesień swoje skarby niesie,
coraz ładniej w lesie jest.
Dzieci liście zbierają,
do albumu wkładają je.
A dlaczego tak robią?
Pamiątkę z jesieni chcą mieć.
Gabrysia Sołdek

IDZIE JESIEŃ

Minął już wrzesień,
październik przeszedł
nadeszła jesień.
Złocista jesień.
Spadają liście
szare, złociste.
Jabłka czerwone,
żółte , zielone
spadają też.
Gabrysia Sołdek

 WESOŁA JESIEŃ

Wesoła jesień przychodzi z uśmiechem.
Ptaki odlatują, wiatr liście pozrzucał.
Wiewiórki zbierają żołędzie i orzechy.
Wesoło jesienią pracują.
Mateusz Popiołek

OCH, JESIENI...

Och, jesieni złota moja pani
jak ty to zrobiłaś, że -
pomieszałaś moimi zmysłami

Raz cię uwielbiam i czczę
a innym znów razem
na lato zamienić chcę

Jesteś tak piękna i kolorowa
a innym razem szara i bura
codziennie inna - nieodgadniona
Autor: Yeja